Françoise & Heilzaam. Kuren in Domburg

Al sinds haar studentijd komt Françoise Ruland in Domburg. “Altijd als ik hier binnenrijd, word ik blij.” Gevraagd naar de oorzaak hiervan moet Françoise lachen. “We worden hier al een kleine tweeduizend jaar beschermd door Nehallennia, de godin van de zeelieden. Misschien is dat het! Ga maar naar de boulevard, daar zie je haar levensgroot afgebeeld, samen met haar hondje.” Domburg is al eeuwen lang in trek bij rijke kooplieden, die er hun kastelen en buitenhuizen lieten bouwen. Sinds de 19e eeuw staat Domburg bekend als een heus kuuroord, onder meer vanwege het schone zeewater. Hoe dan ook, het heilzame gevoel weet Françoise over te brengen in haar Domburgse kledingwinkel, Het Zwaailicht, met fair trade producten en veel kleur.

Rutger & Loslaten. Op safari in de Oostvaardersplassen

Per toeval liep Rutger Pekelharing tegen kaasmakerij Oudwijker aan. Het leidde er mede toe dat hij zijn oude leven definitief achter zich liet. Voor hem geen directievergaderingen meer, alleen nog maar tastbare, eigenhandig gemaakte topproducten. Ook zijn aanlokkelijke buitenlandse woonverblijven heeft hij losgelaten, waaronder Hong Kong, Nieuw-Zeeland en Frankrijk. Gelukkig kent Nederland, waar hij al weer heel wat jaren woont, de Oostvaardersplassen. Een woest gebied in Flevoland van 56 km2 dat bewust is losgelaten en ‘teruggegeven aan de natuur’. Dit is dan ook een van Rutgers lievelingsplekken. “Samen met mijn kinderen heb ik hier met een verrekijker het wild gespot. Je kunt er de grootste kudde konikpaarden ter wereld zien. Ze leven er samen met andere grote grazers, zoals edelherten en heckrunderen. Garantie heb je niet, maar bij natuurbelevingscentrum de Oostvaarders heb je bij oostenwind wel goede kans ze te zien. Bij Staatsbosbeheer kun je een echte safari door het gebied boeken.”

Fonger & Kicke! Aan het surfstrand van Scheveningen

“Van jongs af aan hou ik al van sensatiesporten. Als kind omarmde ik het skateboarden. Even weg uit de familieschoot. Telkens weer kijken of je een stap verder kunt gaan. Dat kicke! zat er bij mij altijd al in. Surfen was een logisch vervolg.” Hier praat Fonger Broersma, die samen met anderen het brandingsurfen in Nederland op de kaart heeft gezet. In de Scheveningse scene staat hij bekend als de oude surflegende. “Om er van te genieten hoef je trouwens niet zelf te gaan surfen. Vanaf het strand, bij de vuurtoren tot aan de schokbreker, kun je het ook meebeleven. Je laat het landleven even achter je, de stress en de zorgen, en bent één met de golven.”

Haro & Fantasie. Tussen de sterren van Lattrop en Ootmarsum

In een van de 'sterrenkubussen' op Erfgoed Bossem in Lattrop fantaseert Haro Kits over het runnen van een gezellige B&B zoals deze. Het betreft een monumentale boerderij in een prachtige omgeving met allerlei verblijfsmogelijkheden: van safaritenten tot kampeerplekken voor tent of caravan, en luxe kamers. Én kubuswoningen, voorzien van een glazen koepel. "Liggend op je bed ervaar je hier de sterrenhemel alsof je in de open lucht slaapt," aldus Haro. "Dan krijg je vanzelf nieuwe ideeën. Soms zijn die de volgende ochtend weer verdwenen,  soms krijgen ze echt vorm in je leven. Maar altijd anders dan je van tevoren had gedacht. Of ik ooit werkelijk zo'n gastenverblijf ga runnen? Jaa-aa-haa, ik denk het wel!" Het is in ieder geval aangenaam fantaseren hier, in een omgeving die daartoe ook uitnodigt: vlakbij liggen het kunstenaarsdorp Ootmarsum en sterrenwacht Cosmos, vanwege de donkere nachten ter plekke.

Anneke & Spelen. Op en rond het klimduin van Schoorl

“Na een tijd lang een accountancykantoor te hebben gehad heb ik kort geleden het roer omgegooid en ben ik een life style winkel begonnen.”, vertelt Anneke Schuurman. In een training ben ik me gaan realiseren dat ‘spelen’ bij mij hoort. Nu zie ik mijn speelsheid als een kwaliteit, een middel om dingen behapbaar te maken. Het Klimduim in Schoorl herinnert me daaraan.” Op een terras aan de voet van deze grote zandheuvel, pal in het centrum van Schoorl, ziet ze een groepje vriendinnen het duin op sjokken. Op het hoogste punt aangekomen rennen ze keihard de heuvel af. “Dat deden we vroeger ook altijd, precies zo”, vertelt Anneke. “In mijn jeugd was het Klimduin het hoogtepunt bij familie uitstapjes. Nergens heb ik zo heerlijk gespeeld. Het gekke is dat we toen vaak niet eens naar zee gingen. Een wandeling door de duinen en bossen was - en is! - genoeg voor het zondagse vertier.”

Cindy & Verbinding. Bij bomen die je omarmen in het Vondelpark

 “Wat had ik zonder het Vondelpark moeten beginnen? Hoe vaak ik hier niet al wandelend alle sores vergat en weer helemaal tot mezelf kwam”, vertelt Cindy. Als consultant komt ze veel in Afrikaanse oorlogsgebieden, waarna ze altijd graag terugkeert naar ‘haar’ laantje achterin het park, vlakbij de Vondeltuin. De prachtige beuken daar lijken je te omarmen.  “Je kunt hier helemaal op jezelf zijn, anoniem. De hele wereld kun je hier tegenkomen en ieder doet ‘zijn ding’: je ziet hier mensen skeeleren, wandelen of fietsen. In het voorbijgaan knik je elkaar soms toe of groet je even, maar je kunt ook gewoon langs elkaar heen lopen. Je bent hier alleen en toch ook samen.”  

“Het lijkt hier nog ongerept, alsof de mens er niet heeft ingegrepen. Dat geeft mij vrede. Het idee dat er iets is wat groter is dan de mens - stilte, leegte, ruimte.” Aan het woord is loopbaancoach Reinier le Poole. Hij vertelt over zijn favoriete plek: het Vogelmeer, een stille verzamelplek voor vogels in de Kennemerduinen. “Ik kom hier in een andere laag van mezelf. Het lijkt wel alsof deze plek verdriet kan absorberen. Sommige plekken hebben dat.” Wie Reinier kent, weet dat dit een wezenlijk onderdeel van zijn werk is: het verzachten van pijn van degenen die hij begeleidt. “Mijn eigen verdriet, bijvoorbeeld na het overlijden van mijn vader, kan ik maar moeilijk bij anderen kwijt. Daarom is deze plek mij zo dierbaar.” 

Jozef & Zachtmoedig. Tussen de bloesems in Neerijnen

“Het gaat niet om mij en ook niet om de plek.” Jozef van den Berg kijkt je vriendelijk en tegelijkertijd ook indringend aan. “Het gaat om de christelijke boodschap: heb uw vijanden lief. Zo’n vijfentwintig jaar geleden werd ik hier door geraakt. Ik merkte dat ik die boodschap niet meer moest spelen, als poppenspeler, maar moest léven. Ik liet alles achter me, stapte op mijn fiets en strandde in Neerijnen waar ik sindsdien niet meer ben weggegaan.” Dat hij uitgerekend hier als kluizenaar terecht kwam is toeval, maar ook weer niet. Net als hijzelf maakt het Betuwse dorpje met zijn prachtige kasteeltuin een zachtmoedige indruk. Wie de “Trage Tocht Neerijnen” wandelt, ervaart deze droom, vooral in de lente als alles in bloei staat (op internet is deze wandeling te vinden).

  

Jos & Kwetsbaar. Het magisch mooie landgoed Amelisweerd

“In de jaren 70 werd ik mij meer en meer bewust van de bedreiging van natuur en milieu. Dat raakte me.” vertelt Jos Kloppenborg. Toen hoorde ik dat het prachtige landgoed Amelisweerd gekapt zou worden voor de aanleg van een snelweg. De bedreigende verhalen werden ineens heel concreet. Sindsdien zet ik me in voor het groen in en rond Utrecht.  Het is de rode draad in mijn leven. Nog steeds vind ik Amelisweerd het mooiste wat er is vooral rond het ‘Engelse werk’ met zijn stokoude bomen, kronkelpaden, slootjes en bruggen. Op de achtergrond het geluid van de snelweg, die er toch gekomen is, zij het iets verschoven. Dat doet pijn, het doet me beseffen dat schoonheid kwetsbaar is. Maar juist door die kwetsbaarheid, realiseer je je pas echt wat de waarde is van een gebied.  

Hans & Dwalen. Van het pad af in de Loonse en Drunense duinen

“Een jaar lang kwam ik hier regelmatig wandelen of mountainbiken. Ik kreeg er weer energie van. Ik zat toen in een reorganisatie bij het bedrijf waar ik jaren gewerkt had. Ergens wist ik dat het afscheid goed was, maar hier begon ik het ook te ervaren: dat je van het gebaande pad af kunt. En dat dat bij mij past.” De plek waar Hans Groenenberg op doelt zijn de Loonse en Drunense duinen in Brabant. In grote delen van dit prachtige natuurreservaat, met een van de grootste zandverstuivingen van West-Europa, mag je vrij ronddwalen, wat vrij uniek is in Nederland. Het hoofd helemaal leeg en zelf je richting bepalen; het hielp Hans om ook in zijn leven nieuwe wegen in te slaan. 

Judith & Ontspannen. Dobberen en doorzakken op de Dommel

Als kind woonde Judith Poppeliers aan de rivier de Dommel. Jarenlang had ze achter in de tuin haar kano liggen. Nog steeds gaat ze jaarlijks terug met vrienden om er een tocht te maken van Neerpelt in België naar de Venbergse molen in Valkenswaard. “Heerlijk is dat. Als ik er aan denk, komen vooral de geuren naar boven; van het natte, net gemaaide gras op de weilanden. Lekker actief bezig zijn en tegelijkertijd ook dobberen, kletsen en een wijntje erbij.” Voor Judith is het leven nergens zo ontspannen als hier, in het Brabantse land. “Je maakt er gemakkelijker contact met mensen. Net als bij het carnaval. Dan maakt het niet uit wie je bent en wat je doet. Het is allemaal oké. Samen feesten, buikpijn van de slappe lach, daar gaat het om. Daar ga ik ook ieder jaar voor terug.” 

Gerhard & Wortelen. De wijngaarden in het coulissenlandschap rond Winterswijk

“Of ik het mooi vind hier? Voor mij is het vanzelfsprekend", vertelt boer Gerhard Ensing van wijngaard Hesselink. “Ik woon hier, maar mensen die hier op vakantie komen zijn vaak lyrisch. Ze fietsen of wandelen de wijnroute rond Winterswijk en vinden het landschap heel afwisselend, een lappendeken van akkers en weilanden.” Gerhard vertelt hoe het coulissenlandschap eind 19e eeuw is ontstaan, toen boeren de heide gingen ontginnen. “Van huis uit ben ik akkerbouwer, maar dat moest steeds grootschaliger om er van rond te kunnen blijven komen. Tenslotte besloot ik om wijnbouwer te worden. Hoewel dat veel arbeidsintensiever is, vind ik het veel leuker. Ook omdat je direct contact hebt met je klanten.” Sinds deze koerswijziging voelt Ensing zich meer geworteld in zijn omgeving. Hij is de weg terug richting kleinschaligheid ingeslagen, die zo goed past in de Achterhoekse traditie.

  

Evelien & Wijsheid. De Soefitempel in de duinen van Katwijk

In 1922 had Hazrat Inayat Khan, de oprichter van het universele soefisme, een bijzondere geestelijke ervaring in een duinpan te Katwijk. Hij gaf deze plek de naam Murad Hassil, wat ‘vervuller van oprechte verlangens’ betekent. Niet veel later werd er een tempel gebouwd met een serene, bronskleurige koepel. Evelien Fokker noemt het "een magische plek aan zee". Regelmatig organiseert ze hier bijeenkomsten met een mix van zang, yoga, meditatie en cellomuziek. “Of ik zelf een soefi ben? Het soefisme gaat over harmonie, schoonheid en liefde, dat spreekt mij aan. En soefi’s staan open voor andere godsdiensten. Ik heb psychologie gestudeerd, maar voel dat muziek en stilte verder gaan dan woorden. Hier vallen die dingen op hun plek en komen ook mijn verlangens uit.”

Adrie & Boerenverstand. Het oudste planetarium ter wereld in een woonkamer te Franeker

Adrie Warmenhoven is museumdirecteur en conservator van het Koninklijk Eise Eisinga Planetarium. In de praktijk is hij vooral onderwijzer. Met de aanwijsstok in zijn hand geeft hij uitleg aan de bezoekers. “Al 235 jaar bewegen deze houten goudkleurige planeten in precies dezelfde tijd rond de zon als de echte planeten. In zijn eigen huiskamer-slaapkamer heeft Eisinga het universum gecreëerd om zijn tijdgenoten steeds weer de onwrikbare zekerheid van de natuurwetten te tonen. Hij wilde de mensen stimuleren om hun eigen boerenverstand te gebruiken. Eise Eisinga was bij uitstek een didacticus, net als ik!” De overeenkomst tussen beide mannen gaat zelfs nog verder: Eise Eisinga was feitelijk de eerste conservator bij de totstandkoming van zijn planetarium in 1781.  

Rosalie & Wild. Het zeehondenstrandje op de grens van Eems en Dollard

Op de vraag of ze een zeehondenexpert kan worden genoemd is Rosalie Janac even stil. Zegt dan: “Ja, ik denk het. Vanaf m’n 16e hou ik me er al mee bezig. Als het kan met het opvangen en terugplaatsen van hulpbehoevende zeehonden, en daarnaast met het bestuderen van hun gedrag in het wild.” Regelmatig trekt Rosalie naar de Punt van Reide, een ruige uithoek in het noordoosten van de provincie Groningen. In de zomer liggen hier tientallen zeehonden op het strand. “Hoe noordelijker ik ga, hoe meer ik me thuis voel. Omdat het er steeds wilder wordt, meer puur natuur.” Wie Rosalie tegenkomt op de dijk vanaf waar zij de moederdieren met hun pups observeert, ziet haar volledig opgaan in het landschap.  

Please reload

UItgeverij      Altijd Zondag Uitgeverij

Bedrijf           Altijd Zondag voor woord en beeld

KvK               661866188

Mailadres      info@altijdzondag.nl

Tel                +31627866487

IBAN             NL42RABO0310486890

  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon